Gołębie serce?

Nie zamierzałam wdawać się w jakąkolwiek dyskusję odnośnie do obraźliwych komentarzy Pani dyrektor pod adresem tutejszej społeczności, do której też się zaliczam. Do napisania mojego komentarza zmusiła mnie najwyraźniej niezaspokojona tymi artykułami postawa Pani dyrektor wobec mnie, czego doświadczyłam przed kilkoma dniami.

Otóż 9 lipca ok. 14.00 zadzwoniłam do szkoły, nawet nie jako mieszkaniec, lecz jako były wieloletni pracownik tej placówki, z prośbą o uzyskanie numeru telefonu na basen w Górze Kalwarii, ponieważ wiem, że szkoła takowy ma. Telefon odebrała sekretarka szkoły Marylka P. Przedstawiłam się i grzecznie poprosiłam ją o tę przysługę. I jak zawsze uprzejma i miła Marylka kazała mi chwilę zaczekać. Uznałam, że potrzebuje chwili czasu na odszukanie numeru telefonu. Mój telefon zamilkł, wybrałam zatem ponownie numer szkoły, a w słuchawce usłyszałam inny głos, poprosiłam więc o rozmowę z Marylką. Pani z drugiej strony spytała mnie, kto mówi, więc przedstawiłam się ponownie. W rozmowie nastąpiła chwila ciszy (może konsternacji), a potem w odpowiedzi usłyszałam takie słowa: „Nie jesteśmy informacją”. „Dziękuję” - odpowiedziałam i odłożyłam słuchawkę. Ta pani nie zapytała nawet, w jakiej sprawie dzwonię.

Przyznaję, że moje zdumienie sięgnęło zenitu, nie wierzyłam własnym uszom, w to, co usłyszałam z drugiej strony słuchawki. To były słowa Pani Dyrektor Szkoły Podstawowej w Kątach Ilony Podleśnej.

Taki jest zatem intelekt uprzejmości i życzliwości obecnej Pani dyrektor szkoły.

Czas już przeciwstawić się „złu”, które dzieje się w szkole od początku Jej pracy. Nie można obok takich zachowań dyrektora szkoły przechodzić obojętnie, dodając do tego Jej internetowe i prasowe działania, także przeciwko środowisku lokalnemu. Nie może Pani dyrektor Podleśna ciągle traktować nas - społeczeństwo - jako zacofanych ludzi (delikatnie mówiąc), tylko dlatego, że ma „odrobinę” władzy i traktuje to jako swoje przyzwolenie. Ta Pani przekroczyła pewne „granice” już na wielu płaszczyznach swojego zachowania i nadal czuje się bezkarna, jakby miała „w rękawie” immunitet bezkarności. Brakuje jeszcze z Jej strony oskarżeń na lokalne społeczeństwo z kościelnej ambony.

Jakże to przygnębiające, patrzeć, w jaki sposób nowa Pani dyrektor szkoły buduje sobie autorytet w szkole i środowisku, jak integruje się ze swoim społeczeństwem. Bo przecież tu też i mieszka. Zamiast łączyć środowisko, to Pani dyrektor je burzy. Odnoszę wrażenie, jakby bez „wroga” nie potrafiła żyć. [...]

Jeszcze nie tak dawno siedziała obok mnie jako członek Komisji Wyborczej w Kątach i dodam, że dopiero w dniu wyborów poznałam ją osobiście. Nieobliczalna w swoich działaniach - tylko tak tę Panią postrzegam i nie mam cienia wątpliwości, że jest inaczej. Swoim nonszalanckim zachowaniem wprost zmusza nas, mieszkańców, a także i byłych pracowników, do których się też zaliczam, do dystansu, przede wszystkim do dystansu ze szkołą. [...]

Osobowość człowieka nie zmienia się w ciągu dnia, miesiąca czy roku, ale trwa latami i trudno wierzyć w jej zmiany. Sugeruję, że Pani dyrektor lubi żyć w konfliktach, gdyż, jak już wspominałam, „ciągnie” je ze sobą od początku swej pracy w szkole.

Działania przeciwko zniesławianiu szkoły i środowiska komentować będę, bo to niesamowicie przykre, w jaki sposób Pani dyrektor rozsławia dobre imię szkoły, a od roku już - swojej szkoły. 13 lat pracowałam w tej szkole, przetrwałam najtrudniejsze warunki pracy, zwłaszcza dwa bardzo trudne etapy remontu i rozbudowy szkoły, więc życie w tej szkole nie jest mi obce i jeszcze długo nie będzie, chociażby dlatego, że mieszkam w jej pobliżu.

A nietrudno w komentarzach Pani dyrektor Podleśnej zauważyć, że intencją Jej jest zniszczenie historii szkoły, a zwłaszcza dorobku jej poprzedniczki i utworzenie swojej historiozofii.

„Perełkę chcę zrobić”. „Perełkę” to Pani dyrektor Podleśna już ma, dostała gotowca, wprawdzie jeszcze nie w pełni, ale już ma gotowy warsztat do pracy, i w żaden sposób nie potrafi tego docenić i uszanować ciężkiej pracy wielu ludzi. Obecnie natomiast dopełnia jedynie formalności budowy sali gimnastycznej z dwiema salami dydaktycznymi. Należy dodać, że od początku powstania projektu, tj. od 2002 roku, podzielonego na trzy etapy, były plany utworzenia gimnazjum, a więc to nie Pani Podleśnej zasługa.

A zatem wszystkie kłamstwa, pomówienia, które wypływają z ust Pani dyrektor o minionej historii szkoły w Kątach, mimo „bata” odpierać będę. Zdecydowanie będę bronić dobrego imienia szkoły, na które przez wiele lat ciężko pracowała ogromna rzesza ludzi, a niewiele już brakowało i nie byłoby jej wcale.

I niech nadal pani dyrektor Podleśna wmawia mieszkańcom Kątów, Mikówca, a także Tomic, jakie to nosi w sobie GOŁĘBIE SERCE uprzejmości, życzliwości, uczciwości i lojalności. Mówiąc krótko: serce niewinności!!!

To fanatyzm

Od dłuższego czasu pewna grupa ludzi, tak bardzo zaangażowana w zniszczenie mojej osoby, zachowuje się co najmniej jak religijni fanatycy Salmana Rusdhiego, którego ścigają za prawdę opisaną w „Szatańskich wersetach”. Fanatyzm, jak sama nazwa wskazuje, jest to: zaślepienie, żarliwość, zagorzałość, nieuznająca tolerancji, ustępstw, kompromisu; bezkrytyczna wiara w słuszność sprawy, idei; namiętność do szerzenia, choćby i gwałtem, własnych przekonań i do zwalczania odmiennych.

Dlatego też nie będę dyskutować z osobami o takich zachowaniach i zaślepieniu, bo nie jest to mój poziom moralny, intelektualny i osobowościowy. Każdy, kto brał lub bierze udział w szykanowaniu mojej osoby, zachowuje się jak opisany powyżej fanatyk. Dlatego wszystko co miałam powiedzieć, powiedziałam i konsekwentnie wprowadziłam w życie. Więcej na temat tej sytuacji nie będę się wypowiadać. Nie dam się sprowokować. Wierzę w sprawiedliwość i nieuchronność kary.