Modelarnia przy Ośrodku Kultury przeniosła się do wyczekanego budynku przy ul. Pijarskiej 1a i ogłasza zapisy.

Pracownię w 1981 r. otworzył Stanisław Rohm, wychowanek Dęblińskiej Szkoły Podchorążych z 1939 r. – Pan Rohm spotkał nas na ulicy, gdy we trzech szliśmy z resztkami, jakie pozostały po naszych modelach, i zapytał, czy nie założylibyśmy wspólnie pracowni – wspomina Arkadiusz Pacuszka, jeden z pierwszych uczestników zajęć w modelarni, a obecnie organizator i uczestnik zawodów modeli latających.

Krowy przeszkadzały w oblatywaniu

Warsztat powstał w piwnicy spółdzielczego bloku nr 5 przy Pijarskiej, na 15 mkw. powierzchni. A szybowce i modele na uwięzi oblatywano najczęściej na łące w Słomczynie (obecnie jest to teren giełdy samochodowej). Stanisław Rohm zawoził uczestników zajęć MZ-ką z koszem. – U nas, na pasterniku, testowanie modeli było wtedy niemożliwe ze względna pasące się krowy – opowiada Arkadiusz Pacuszka.

Założyciel modelarni oddał je prowadzenie młodszym w 1992 r. (zmarł w wieku 85 lat w 2000 r.). W 1997 r. do dziś instruktorem jest Arkadiusz Orliński. Od początku zdawał sobie sprawę, że w tak złych warunkach lokalowych pracownia nie może istnieć. – Co drugi, trzeci rodzic po obejrzeniu, gdzie jego dziecko miałoby budować modele, rezygnował z jego zapisania na zajęcia – mówi Orliński.

Zbuduj model pod okiem instruktora

Po kilkunastu latach próśb i apelów w 2010 r. Ośrodek Kultury rozpoczął remont budynku przy ul. Pijarskiej 1a. Ale z powodu obniżenia dotacji zabrakło mu pieniędzy na dokończenie inwestycji. Znalazły się dopiero w zeszłym roku, po interwencji „Nad Wisłą”.

W nowej siedzibie cieszy wszystko, nawet... WC. – W piwnicy była ubikacja, ale... nikt z niej nie korzystał – mówi Arkadiusz Orliński, szczegóły pomijając milczeniem. Nowa pracownia jest dziesięć razy większa od poprzedniej, dlatego część pomieszczeń zajmie pracownia fotograficzna i warsztat ceramiczny. – Chcemy się rozwijać – mówi instruktor. Dlatego już teraz ogłosił nabór dzieci i młodzieży zainteresowanej budowaniem modeli sterowanych radiem samolotów, okrętów i samochodów. Pracownia jest czynna w dni powszednie w godz. 16 – 20.

Stara miłość nie rdzewieje

Obecnie cuda z drewna, tworzyw i innych materiałów tworzy szóstka uczniów szkół podstawowych i gimnazjów. Bartosz Olewiński trafił od modelarni dwa lata temu i tak pozostał. Na koncie ma już trzy modele treningowe i akrobacyjne (te bardziej skomplikowane powstają nawet kilkanaście miesięcy). – Od dawna mnie to interesowało, zaczynałem od sklejania modeli z papieru – mówi.


Koszty materiałów zużywanych do budowy konstrukcji aeroplanów i okrętów pokrywa Ośrodek Kultury. Rodzice muszą wysupłać fundusze na zakup napędu – silniczków i elektroniki do sterowania modelem.

Zajęcia w modelarni to tak naprawdę nauka podstaw inżynierii. Trzeba zaznajomić się z rysunkami technicznymi, historią lotnictwa, zasadami aerodynamiki, fizyki, elektroniki, dokonać obliczeń oraz dołożyć staranności w wykonawstwie. Przez 30 lat przez pracownię przewinęło się około 300 osób zdobywając blisko setkę dyplomów na zawodach różnej rangi. A ponieważ „stara miłość nie rdzewieje”, po latach spędzonych na nauce (często na kierunkach technicznych) wielu z modelarzy powraca do budowania i oblatywania modeli.


(pc)